Bert kreeg klap op klap te verduren

1098
Privédetective Herma Kluin. Foto: Katinka Tromp.

Bij het overlijden van Jan de Bouvrie – op 4 oktober dit jaar – wisten mensen veel aardigs over hem te vertellen. Toch werd hier en daar in de media ook aangetipt dat hij een FIOD-inval te verduren had gehad vanwege vermeende belastingontduiking.

Zodra zoiets in de krant komt, ben je al beschadigd. Maar is het niet zo dat je pas schuldig bent, wanneer een rechter dat heeft bepaald?

In 2004 kreeg ik ook te maken met zo’n ondernemer. Ik noem hem ‘Bert’*. Hij zat in het vastgoed en was al een tijdje in gevecht met zijn compagnon ‘Klaas’.

Vastgoedportefeuille

Bert en Klaas hadden samen een vastgoedportefeuille gehad met 27 panden. Ze hadden het goed voor elkaar gehad: vakanties, luxe auto’s, vrijstaande huizen. En een gezamenlijke vakantiewoning in het zonnige zuiden. Maar toen de recessie kwam, wilde Bert wat panden verkopen en ging Klaas niet akkoord. Het uitgave-patroon van Klaas was bovendien buitenproportioneel. Door Berts handtekening te vervalsen had hij ondertussen ook een boot gekocht en een spaardepot geleegd.

Het had jaren geduurd tot alles tot op de bodem was uitgezocht. Klaas ging akkoord met een schikking. De schade was groot voor Bert die nu eenmaal altijd het goede in de mens wil blijven zien en daarom onvoldoende op zijn hoede is voor oplichters. De kosten en schulden waren zo ver opgelopen, dat dat met de resterende vastgoedportefeuille niet meer goed te maken was. Gelukkig had Bert nog een vaste baan en kon hij redelijk normaal leven. Maar het hele gebeuren had zichtbaar sporen bij hem nagelaten.

Stap

Even leek het tij voor Bert te keren. Hij kreeg de kans om bij zijn werkgever een mooie, nieuwe stap te maken. Hij mocht zich gaan bemoeien met de verkoop van herontwikkelingslocaties. Een interessante functie met veel externe contacten in de vastgoedwereld zoals projectontwikkelaars, beleggers, architecten en gemeentes. Een tak van sport waar veel geld in omgaat en dus ook witteboordencriminaliteit voorkomt.

Bert kon na een tijdje een heel aantrekkelijke locatie in Amsterdam in de markt zetten. Een zeer geliefde locatie waarvoor veel animo bestond. Er kwamen mooie biedingen binnen, maar niemand wilde betalen voordat met de gemeente de vergunningen geregeld waren.

Bert wist met hard werken een partij te vinden die bereid was om voor eigen rekening en risico de plannen uit te werken in de aanloop naar overeenstemming met de gemeente. Twee jaar later was het gelukt. Maar in diezelfde tijd diende zich plotseling nóg een partij aan. Deze groep had zich al eerder gemeld, maar was toen niet geïnteresseerd geweest om voorbereidende kosten te maken. Op onorthodoxe wijze, waaronder bedreigingen, probeerden deze zakenlui nu alsnog via stromannen de mooie, Amsterdamse locatie binnen te halen.

Gestrest

Bert raakte er behoorlijk gestrest door en zat tegen een fikse burn-out aan. De relatie met zijn vriendin belandde door al deze omstandigheden tijdelijk op een laag pitje. Het duo wist de breuk te herstellen. Een half jaar nadien gingen de twee samen op vakantie naar Ibiza.

Alweer kwam er onheil. Vlak voor vertrek naar het zonnige eiland werd Bert op het vliegveld door een onbekende man aangesproken. De boodschap: wanneer Bert er niet voor zou zorgen dat de plotseling opgedoken partij de Amsterdamse locatie in handen kreeg, kon hij maar beter op z’n hoede zijn.

Bert en zijn vriendin lieten zich niet afschrikken door het dreigement, maar het gebeuren beheerste wel hun vakantie. Pal voor de terugreis naar Nederland, werd Bert nogmaals door een handlanger van de dreigende partij onder druk gezet. Maar Bert gaf aan nooit of te nimmer mee te zullen werken aan omkoping en dreigementen. Eenmaal thuis meldde Bert de zaak meteen weer bij zijn directie.

Streek

Het kón nog erger: zijn bedreigers leverden Bert een streek die hem jarenlang in grote problemen zou brengen. Die dag volgde al rap en zal Bert waarschijnlijk nooit meer vergeten. Zijn vriendin die op haar werk was, kreeg hem briesend aan de telefoon. ”Heb je de krant al gezien?”, hoorde ze Bert zeggen. Dat had ze niet. Ze greep er meteen een van de leestafel en verschoot van kleur toen ze de kop (‘Miljoenen verduisterd’) met daaronder de foto van haar partner zag.

Geschrokken vroeg ze haar vriend: “Dat klopt toch niet wat daar staat?” “Nee natuurlijk niet”, antwoordde Bert resoluut. “Dat is blijkbaar de wraak van mijn belagers omdat ze die locatie niet in handen kunnen krijgen”.

Het artikel stond vol met leugens. Bert lichtte direct zijn werkgever in en ging dezelfde dag nog met de directie in gesprek. Ook zijn werkgever was immers ernstig in diskrediet gebracht. Het bedrijf, waarbij Bert inmiddels dertig jaar in trouwe dienst werkte, zei hem te zullen steunen en voor de waarheid te gaan. Bert vertrouwde daarop en voelde zich gesteund. Toen nog wel…

Waarschuwde

Maar een bevriende advocaat waarschuwde Bert nog diezelfde dag: “Je wordt niet gedekt, let op mijn woorden, je wordt geslachtofferd!” Zijn advies was om alle documenten, opnames en andere zaken die Bert vrijpleitten uit de bedrijfscomputer te halen. “Ze zullen je zeker op non-actief stellen zolang dat onderzoek van je werkgever in samenwerking met een groot advocatenkantoor loopt. Zij hebben geld om te procederen, jij niet”, zei de advocaat.

Bert volgde de tips op. Zijn werkgever schakelde ondertussen inderdaad een advocatenkantoor in, Bert werd talloze keren door zijn werkgever en de raadslieden verhoord. Uiteindelijk moest hij tal van verslagen ondertekenen bij het advocatenkantoor en werd het Bert duidelijk dat zijn werkgever hem in de steek liet. Zonder te tekenen en gedesillusioneerd ging hij huiswaarts. Hij voelde zich aan zijn lot overgelaten, maar het muntje was wel gevallen.

Hulp

Dezelfde middag belde hij zijn bevriende advocaat en zei: “Ik heb je hulp nodig, ik had dit nooit verwacht”. Verschillende onderzoeken volgden en Bert werkte overal aan mee. Alles werd bekeken, zijn mailverkeer, alle bankafschriften, belastingaangiften, ga zo maar door. En dat allemaal tot vijftien jaar terug.

Uiteindelijk zou er niets van alle beschuldigingen overeind blijven. Een rectificatie in de krant volgde. Een herhaling van het eerdere, compleet onjuiste artikel en twee magere regeltjes werden gepubliceerd: dat er niets was gevonden bij Bert en dat zijn werkgever inmiddels afscheid van hem had genomen. Ook dat laatste klopte niet. Bert was nog niet uit dienst. Het zou – na inschakeling van een advocaat – nog een jaar duren tot alles netjes was afgewikkeld. Het vertrouwen was wederzijds gebroken en dat had Bert uiteindelijk ook zijn baan gekost.

Bert en zijn vriendin woonden niet bij elkaar. Zij had een eigen huis en wilde niet in de ellende van Bert worden meegetrokken. Er waren plannen om te gaan samenwonen zodra alle problemen achter de rug waren. Ondertussen hielden de twee er met galgenhumor de moed in. ‘Waar gaan we straks dat prachtige huis bouwen van alle miljoenen die je hebt verduisterd’, zei zijn vriendin vaak voor de grap.

Inval

Toen eindelijk de genoemde onderzoeken waren afgerond, konden Bert en zijn partner gaan genieten. Dachten ze… Nog in de week dat er afsluiting zou komen, werden Bert en zijn dochter op een ochtend onaangenaam verrast met een inval door de FIOD. Agenten die van het ene op het andere moment voor zijn deur stonden, zijn telefoon afnamen en vertelden dat er tien man onderweg waren om zijn huis uit te kammen. Berts dochter moest door iemand anders naar school gebracht worden. Leg dat maar eens uit aan een kind van negen.

Het meisje raakte helemaal in paniek en was doodsbang dat haar vader iets zou worden aangedaan. Bert hoorde later dat zijn kind de hele middag op school had gehuild.

Weer begon voor Bert en zijn familieleden het hele circus opnieuw. Allerlei verhoren, zelfs vijf dagen achter elkaar.

Waarheid

Na alweer een lang onderzoek kwam dan toch de waarheid aan het licht. Berts belagers in Amsterdam vielen door de mand: het bleek dat deze ‘zakenlieden’ vaker zulke dreigende praktijken hadden toegepast. Tot frustratie van de rechercheurs was hun onderzoek echter gestopt: waren zij wellicht te dicht bij deze machtige en invloedrijke mensen gekomen?

Er volgde voor Bert nóg een grote tegenslag. Hij was benaderd door de eigenaar van een architectenbureau dat door hele affaire ook veel schade op had gelopen en op het randje van faillissement balanceerde. Samen met Bert wilde deze zakenman een bouwbedrijf starten dat Bert later kon overnemen. De man was al ruim de pensioenleeftijd gepasseerd en wilde langzaam gaan afbouwen.

Gepatenteerd

Plan was om een gepatenteerd bouwsysteem in het nieuwe bouwbedrijf in te brengen, zodat het breed in de markt kon worden gezet. Een nieuwe kans voor Bert, want een baan vinden met alle ellende die over hem op internet stond, zou nog een lastige opgave worden. Alle afspraken werden vastgelegd en getekend en vol nieuwe energie ging hij van start.

Het bleek niet eenvoudig om een financiering te krijgen. In de tussentijd besteedde Bert veel tijd aan het afwikkelen van het faillissement van het architectenbureau van de oude baas. Bert wilde dat zij samen schoon konden beginnen. Met zijn kennis en ervaring als controller lukte het Bert uiteindelijk om een financiering voor het nieuwe bedrijf te krijgen op voorwaarde dat het patent direct ingebracht zou worden.  

Miljoen

Je voelt ‘m al aangekomen. Dat gebeurde niet. Berts compagnon eiste daar plotsklaps een half miljoen extra voor. Bert voelde daar terecht niets voor. Rechtszaken en een beslaglegging op het patent volgden. Vanwege het grote tijdsverloop ging het bouwbedrijf met Bert als bestuurder ten onder. Erg zonde want het was een mooi product en er lag inmiddels een behoorlijke opdrachtenportefeuille.

Gelukkig is Bert steeds zo flexibel als elastiek en vindt hij door zijn tomeloze wilskracht en positieve instelling zijn weg wel weer. Inmiddels is hij alweer met een nieuw project begonnen.

Voor mij is Bert geen vreemde. Sterker nog: het is mijn eigen partner. In deze laatste column op Femke Fataal wilde ik afsluiten met een persoonlijk verhaal waarvan ik hoop dat het gewaardeerd wordt. Ik vind het leuk dat je mijn columns las en wil iedereen bedanken voor de positieve reacties!

  • *Vanwege zijn privacy is de naam ‘Bert’ gefingeerd. Herma’s vorige column kun je hier teruglezen.

Steun de website Femke Fataal

Vond je dit een goed artikel? Laat dan je waardering blijken met een kleine bijdrage. Je kunt me ook met een vaste, maandelijkse bijdrage steunen. Dan kan ik onderzoek doen en schrijven en kun jij mijn verhalen blijven lezen. Dankjewel!

1 REACTIE

  1. Ik neem mijn pet af voor jou en Bert, de plot twist op eind zag ik niet aankomen.

    Dapper en mooi van jullie beide, en ik wens jullie het allerbeste en moois toe in jullie leven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.