Onrecht is mijn drijfveer

1358
Privédetective Herma Kluin. Foto: Katinka Tromp.

Mijn hele leven al heb ik grote moeite met misstanden. Ik neem het altijd op voor de slachtoffers. Onrecht is bovendien mijn grootste drijfveer geweest om privédetective te worden.

Ik ben Herma Kluin, eigenaar van recherchebureau Incognito in Rijswijk.

Van kinds af aan heb ik al een groot rechtvaardigheidsgevoel dat me aanzet tot actie. Zo werd er bij mij op school een leraar enorm gepest, iets dat ik niet kon aanzien. De hele klas maakte zich schuldig aan dat gedrag. Ik besloot de confrontatie aan te gaan met de pestkoppen.

Met praten probeerde ik mijn klasgenoten tot bedaren te brengen. Het lukte me niet. De leraar vertrok onder druk van het gesar van school. Ik was er helemaal beroerd van dat mijn missie niet was geslaagd. Achteraf bezien was dit het eerste moment waarop ik onrecht ben gaan bestrijden.

Mijn grote inspirator om het mooie beroep van particulier onderzoeker (in de volksmond ‘privédetective’) te gaan uitoefenen, is Ben Zuidema. Hij is vooral bekend geworden door opzienbarende zaken waarbij hij in het verleden optrad als infiltrant. Bij Ben heb ik dan ook de rechercheopleiding gevolgd. Inmiddels werken Ben en ik samen in diverse onderzoeken. 

Werken als particulier onderzoeker is me op het lijf geschreven. Spanning, variatie, het aanpakken van criminaliteit, samenwerken met collega-rechercheurs en het directe contact met cliënten zijn de ingrediënten die dit vak voor mij zo boeiend maken.

Het is een groot voordeel om een vrouwelijke privédetective te zijn, heb ik vaak gemerkt. Bij een stalkings- of zedenzaak kunnen de emoties hoog oplopen als een slachtoffer zijn of haar verhaal met je deelt. Als vrouw kun je dan makkelijker een arm om iemand heenslaan.

Ook bij observaties kwam mijn vrouw-zijn me vaak van pas. Wanneer ik samen met een mannelijke collega op pad ging, bleek die man-vrouwcombinatie veel voordelen te bieden. Je valt als stel nu eenmaal minder snel op.

Inmiddels voer ik zelf geen observaties meer uit. Mijn gezicht is te bekend geworden. Dat maakt het risico om te worden ontmaskerd te groot. Ik laat die taak nu over aan collega’s.

Als recherchebureau doen wij onderzoeken voor de zakelijke en particuliere markt in binnen-en buitenland. Zo verrichten we voor particuliere cliënten naspeuringen in uiteenlopende zaken als stalking, afpersing, vermissing, alimentatiekwesties of overspelsituaties.

Zedenzaken pakken we meestal op met de politie. Bij vermissingszaken werken we samen met een stichting. Zo kunnen we snel schakelen met rechercheurs in allerlei landen, die ons de helpende hand kunnen bieden bij onderzoek naar vermiste personen. Steeds weer blijken de eerste dagen na een vermissing van cruciaal belang voor het onderzoek.

Het bedrijfsleven doet een beroep op ons bureau voor zaken als interne fraude, ziekteverzuimcontrole, screenings- en antecedentenonderzoek, digitaal onderzoek, cybersecurity of woon- en vastgoedfraude.

We vormen vaak de laatste strohalm voor mensen. Maar keer op keer constateer ik dat cliënten ons te laat inschakelen. Een groot tijdsverloop maakt het onderzoek er niet makkelijker op. Tijdig een recherchebureau inschakelen, heeft als voordeel dat de kosten lager blijven. Het maakt de kans op een goed resultaat groter.

Inmiddels leiden we ook particulier onderzoekers op. De opleiding is een combinatie van theorie, praktijktraining en examenbegeleiding. Een specifieke vooropleiding is niet nodig.

In mijn columns op Femke Fataal wil ik de lezer een inkijkje bieden in het dagelijkse leven van een privédetective. Waar loop je als particulier onderzoeker tegenaan? Hoe pak je onderzoeken op? Kijk de komende tijd maar met me mee!

Steun de website Femke Fataal

Vond je dit een goed artikel? Laat dan je waardering blijken met een kleine bijdrage. Je kunt me ook met een vaste, maandelijkse bijdrage steunen. Dan kan ik onderzoek doen en schrijven en kun jij mijn verhalen blijven lezen. Dankjewel!