Een schimmig trio dat schimmig zou blijven

1174
Zedenrechercheur Marjan

Soms komen bij ons zedenzaken binnen waarbij er sprake is van meerdere verdachten. Zo kregen we in het nu volgende dossier te maken met een mannelijke en een vrouwelijke verdachte. Samen met een collega diende ik de vrouw te gaan verhoren.

De verdenking was dat de al op leeftijd zijnde dame uit Oost-Europa in de woning van de mannelijke verdachte aanwezig was toen hij daar een meisje verkrachtte. De vrouw was dik in de vijftig, de man rond de 21 en zijn slachtoffer twintig jaar oud. We hadden al de nodige moeite moeten doen om er een advocaat bij te krijgen. In de weekeinden wil dat wel eens lastig zijn.

We lazen bij het verhoor eerst de verklaring van het slachtoffer, de aangeefster dus, voor. Haar verhaal was op zich bijzonder, maar zeker niet ondenkbaar.

Klikte

Ik noem het slachtoffer hier ‘Alicia’, dat is uiteraard niet haar echte naam. Alicia had verteld ’s avonds op straat een jongen te zijn tegengekomen die zij niet kende. Het klikte met hem, was Alicia’s verhaal, en hij en zij waren aan de praat geraakt.

Later die avond had zich een oudere vrouw, die Alicia evenmin kende, bij hen aangediend. De vrouw noemde zich ‘Jana’ en had het duo voorgehouden dat ze een zwervend bestaan leidde en dringend onderdak nodig had.

Na rijp beraad besloten de jongeman en Alicia – een jonge vrouw die zeer begaan is met maatschappelijke problemen – om te proberen Jana te gaan helpen met haar verblijf in Nederland. Het drietal was vervolgens naar de woning van de jongeman gegaan om zich er te installeren.

Klapbed

Volgens Alicia waren ze er op een klapbed gaan liggen. Een van hen moest op een apart matrasje slapen, de afspraak was dat ze elkaar zouden afwisselen. Een nogal aparte situatie, maar wij zedenrechercheurs zeggen altijd maar: ‘we vinden niets vreemd.’

Alicia verklaarde dat het later die nacht uit de hand was gelopen en dat ze door de jongen was verkracht. Jana zou toen aanwezig zijn geweest. Ze zou erbij hebben gestaan en ernaar gekeken hebben, maar niet hebben ingegrepen. Ook dat is vanzelfsprekend een strafbaar feit.

Uiteindelijk had Alicia, vertelde ze, de woning kunnen uitvluchten en de politie kunnen bellen.

Schreed

We waren benieuwd naar Jana’s verhaal en zagen hoe ze onze verhoorruimte niet binnenliep maar schreed. Ik was onder de indruk van zo’n entree: zoveel allure had ik eerlijk gezegd niet bij deze vrouw verwacht. Vervolgens kwam er nogal wat oponthoud. De advocaat vond de Engelstalige tolk niet goed genoeg en ook nog eens vervelend en eiste een ander. Nadat we een vervanger hadden gevonden die Jana’s moedertaal sprak, konden we eindelijk van start.

De Oost-Europese vrouw begon met ons mede te delen dat ze absoluut niet gearresteerd was. Dat was ze uiteraard wel; een misverstand dat we meteen maar even ophelderden. Vervolgens zei Jana, terwijl ze zich als een zeer chique dame presenteerde, dat ze ‘erg claustrofobisch’ was en ‘niet tegen een cel’ kon. Daarna hield Jana ons uitvoerig en bij herhaling voor dat ze onschuldig was. Ze snapte niet, zei ze, waarom ze nu bij ons op het politiebureau zat.

Geduldig

Mijn collega en ik bleven uiterst geduldig maar stelden Jana uiteraard allerlei vragen. Waarom was zij nu precies met dit jonge duo meegegaan? Wat had ze precies gezien?

De vrouw bleef vaag over de eerste vraag. En verder bleef ze volhouden niets te hebben gemerkt of gezien. Gaande het gesprek roerde Jana’s advocaat zich steeds vaker. Hij ging zelfs staan en betoogde dat zijn cliënte onterecht bij ons zat en dat we – als we meer juridische kennis in huis zouden hebben gehad – dat allang zouden hebben toegegeven.

Toen stapte de hulpofficier van justitie de verhoorruimte binnen en stelde Jana in verzekering. Haar houding veranderde op dat moment op slag. Van een aanvankelijk open en medewerkende dame werd Jana plotsklaps een harde, onvermurwbare vrouw. De hulpofficier haalde de schouders op en deelde mee dat we Jana in ieder geval nog een nachtje langer bij ons zou blijven.

Gromde

De stem van de Oost-Europese werd aldoor harder en lager. Ze had niets, maar dan ook niets misdaan, gromde ze. Leugens waren het! De jongen en het meisje hadden haar alleen maar willen helpen met haar verblijfsstatus, riep ze.

De zaak vergde meer onderzoek. We ontkwamen er niet aan de dame nog een nachtje in de cel te laten doorbrengen. Hoe vervelend voor haar ook.

De elegante houding van Jana was nu helemaal verdwenen. Zwetend en schreeuwend stonden ze tegenover mijn collega, de hulpofficier en mij. We oogstten een reeks aan vloeken en scheldwoorden. Dat had niet het beoogde effect, merkte Jana. We lieten ons niet door haar van de wijs brengen.

Verkrachting

Ondertussen bleek dat de mannelijke verdachte langer zou worden vastgehouden. Hij was al eerder vanwege een zedenmisdrijf met politie en justitie in aanraking gekomen. Een verkrachting die hij hardnekkig had ontkend, net zoals hij nu weersprak zich aan Alicia te hebben vergrepen.

De volgende dag, na een tweede verhoor, werd Jana weer vrijgelaten. Gebrek aan bewijs voor haar betrokkenheid.

De zaak bleef me bezighouden. Wat was er nu precies gebeurd? De jongeman verklaarde dat hij een aantal dagen seks had gehad met Alicia. Volgens hem was Jana daar ‘gewoon’ meestal bij geweest omdat hij een krappe woning had en omdat ze om en om op dat klapbed sliepen.

Frustrerend

Maar wat was in vredesnaam de context? Hoe was het drietal überhaupt met elkaar in contact gekomen? Wat had hen ertoe bewogen meerdere dagen met z’n drieën in dat huis door te brengen? En dat dan ook nog met zo’n enorm verschil in achtergrond en leeftijd. What the hell is daar werkelijk gebeurd, spookte door mijn hoofd.

We zijn er nooit achtergekomen. Ook de jongeman werd heengezonden. Maar de vele vragen zijn tot op de dag van vandaag gebleven. Soms is het vak van een zedenrechercheur frustrerend…

*Vorige keer schreef Marjan over een moeder die haar tienerdochter op straat zette. Dat verhaal kun je hier teruglezen.

Steun de website Femke Fataal

Vond je dit een goed artikel? Laat dan je waardering blijken met een kleine bijdrage. Je kunt me ook met een vaste, maandelijkse bijdrage steunen. Dan kan ik onderzoek doen en schrijven en kun jij mijn verhalen blijven lezen. Dankjewel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.