Joop fraudeerde voor ruim een ton met zijn uitkering

856
Sociaal rechercheur Juliette Kruizinga. Vanwege haar werk kan zij niet herkenbaar op de foto.

Een echte handelaar was Joop* in zijn vroegere, werkzame leven. Je kon het zo gek niet bedenken of Joop kon het verkopen. Restpartijen, meubels, auto’s, van alles deed hij van de hand. Totdat Joop lichamelijke gebreken kreeg en zijn zaakjes niet meer goed op orde had. Een faillissement was het gevolg.

Behalve een handelaar was Joop ook een echte vrijbuiter. Hij woonde het liefst ergens achteraf waar hij zijn gang kon gaan en geen last had van zeurende buren.

Hij vestigde zich een jaar of vijftien geleden dan ook in een kleine plaats met veel ruimte om zich heen. Op dat adres ontving hij een uitkering.

Melding

Enkele jaren terug ontving ik een melding van een burger dat ene Gijs*, die ook op het adres van Joop stond ingeschreven, helemaal niet in dat huis zou wonen. In werkelijkheid zou Gijs bij zijn vriendin in hetzelfde dorp verblijven. Verder meldde mijn tipgever dat er helemaal niemand in de woning bivakkeerde.

In het uitkeringssysteem zag ik dat Gijs geen uitkering ontving maar Joop daarentegen wel. Omdat de tipgever had laten weten dat de woning onbewoond was, vormde dat voor mij een signaal om te gaan onderzoek of Joop eigenlijk wel recht had op een uitkering.

Ik besloot eerst de gemeentelijke basisregistratie personen te raadplegen. Vroeger werd dit de gemeentelijke basis administratie (GBA) genoemd. Ik ontdekte dat Gijs er op dat moment al ruim 25 jaar stond ingeschreven.

Onderneming

In het uitkeringsdossier las ik dat Joop de uitkering had aangevraagd vanwege het faillissement van zijn onderneming. Verder was genoteerd dat Joop aanvankelijk in een caravan woonachtig was die op het terrein stond van een kennis: Gijs. Joop mocht gebruik maken van de sanitaire voorzieningen in het huis en zou naar een kamer in de woning verhuizen als die gereed was. De caravan zou dus tijdelijk zijn.

In het dossier vond ik ook nog een uittreksel van de Kamer van Koophandel van de uitschrijving van Joops onderneming. Het bedrijf was op een adres in Duitsland geregistreerd.

Uit het kentekenregister van de RDW bleek dat Joop een auto bezat. Ik besloot om op verschillende tijdstippen langs te rijden om te kijken of ik die wagen bij de woning kon ontdekken. Van alle keren dat ik langs het huis kwam, heb ik de de auto maar één keer waargenomen: precies op het moment dat Joop ermee wegreed.

Onopvallend

Ik bleef vervolgens onopvallend achter hem rijden. Tot mijn grote verbazing zette Joop koers naar een afgelegen woning in Duitsland: hetzelfde adres dat op het uittreksel van de Kamer van Koophandel was vermeld. Zou Joop dan de hele tijd in Duitsland hebben gewoond?

In de Participatiewet is bepaald dat instanties die in het kader van de openbare nutsvoorziening energie en water leveren, verplicht zijn om desgevraagd aan de gemeente inlichtingen te verstrekken die nodig zijn voor de uitvoering van deze wet.

Uit de gegevens die ik bij het Waterbedrijf had opgevraagd, werd me duidelijk dat gedurende zo’n tien jaar tijd slechts dertig kuub aan water was verbruikt op Joops adres. De laatste vier jaar was dat slechts tweeduizend liter. Ondertussen had ik ook al vaker poolshoogte genomen bij het Duitse adres. En ja hoor, steeds stond daar Joops auto geparkeerd. De kans dat deze man dus gewoon al die tijd al in Duitsland had gewoond, werd uiterst reëel.

Justitie

Van een officier van justitie kreeg ik toestemming voor de aanhouding van Joop buiten heterdaad. De Nederlandse politie mag natuurlijk niet zomaar iemand gaan aanhouden in Duitsland. Daarom stuurde ik Joop brieven: naar zijn Nederlandse en naar zijn Duitse adres, met de mededeling dat hij zich op een bepaalde dag en bepaald tijdstip als verdachte op het politiebureau moest melden.

Dat deed Joop. Ter plekke werd hij opgepakt. Een collega en ik verhoorden hem vervolgens.

Joop bekende vlot dat hij zich bewust op het adres van Gijs had laten inschrijven om een Nederlandse bijstandsuitkering te kunnen ontvangen. Hij vertelde verder dat hij de woning in Duitsland al meer dan twintig jaar huurde en er al die tijd had gewoond.

Eigendommen

Met andere woorden: hij sliep, douchte en at er, bovendien lagen al zijn eigendommen er. De vaste lasten betaalde Joop van zijn Duitse bankrekeningnummer dat hij ook bewust verzwegen had voor de sociale dienst, aldus Joop.

We konden daarmee bewijzen dat er sprake was van opzet. Collega’s van me wisten bovendien een kopie van het huurcontract te bemachtigen via de eigenaar van de woning in Duitsland. Nadat Joop een schriftelijke verklaring aan mij en mijn collega had afgelegd werd hij weer in vrijheid gesteld.

Schade

De schade voor de gemeente bedroeg ruim een ton. Joop moet dat bedrag uiteraard terugbetalen aan de gemeente. Ook moest hij voor de rechter verschijnen als verdachte van valsheid in geschrifte en het niet tijdig verstrekken van informatie over zijn persoonlijke situatie in verband met zijn uitkering.

Of het geld ooit helemaal terug komt, is de vraag. Joop is vrij vlot na het voorval overigens officieel geëmigreerd naar Duitsland.

*De namen Joop en Gijs zijn omwille van de privacy gefingeerd.

*Lees ook de vorige column van sociaal rechercheur Juliette Kruizinga over de toeslagenaffaire.

Steun de website Femke Fataal

Vond je dit een goed artikel? Laat dan je waardering blijken met een kleine bijdrage. Je kunt me ook met een vaste, maandelijkse bijdrage steunen. Dan kan ik onderzoek doen en schrijven en kun jij mijn verhalen blijven lezen. Dankjewel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.