Sharleyne’s moeder eindelijk veroordeeld, maar niet dankzij politie en justitie

1038
Sharleyne met haar vader Victor Remouchamps.

“Ik ben opgelucht… Blijdschap is niet het juiste woord”, reageert Victor Remouchamps, vader van het vermoorde meisje Sharleyne (8) op de veroordeling van zijn ex Helene J. Het gerechtshof in Leeuwarden legde Sharleyne’s moeder vandaag negen jaar en negen maanden cel op wegens doodslag op haar dochtertje. De vader krijgt een schadevergoeding. Victor wil jeugdzorg – de instantie die het zwaar verwaarloosde, mishandelde en mogelijk ook seksueel misbruikte meisje onder haar hoede had – aansprakelijk stellen.

Je zou kunnen zeggen dat de veroordeling van Helene J. er niet dankzij, maar vooral ondanks politie en Openbaar Ministerie is gekomen. Toen Sharleyne in juni 2015 door haar moeder van tien hoog van een flat werd gegooid, deden de recherche en justitie dit afschuwelijke misdrijf namelijk vrijwel meteen af als ‘zelfmoord’. Dat terwijl er allerlei belastende feiten en omstandigheden én getuigenverklaringen tegen de vrouw waren.

Niet goed onderzocht. Of eigenlijk: helemaal níet onderzocht. Laat staan dat er conclusies aan werden verboden.

Nacht

Zelfmoord. Je leest het goed. Een kind van acht jaar dat volgens politie en OM in het holst van de nacht een einde aan haar leven zou hebben gemaakt door uit haar bed te kruipen, door haar slaapkamerraam naar buiten te klimmen en dan over de 1.05 meter hoge reling op de galerij van haar flat naar beneden te springen. Wie neemt dat in vredesnaam serieus? Hoe dom kunnen Nederlandse opsporingsinstanties eigenlijk zijn, vraag je je af.

Ook in deze afschuwelijke kindermoordzaak was het politieonderzoek weer een groot tranendal.

Vader Victor Remouchamps had dat goed in de gaten. Hij nam advocaat Sébas Diekstra in de arm. Oud-rechercheur Dick Gosewehr en voormalig politiepsycholoog Harrie Timmerman deden een jaar na de verschrikkelijke feiten diepgravend onderzoek voor Victor. Met hun bevindingen kon de vader voor het gerechtshof alsnog strafvervolging van zijn ex Helene J. afdwingen.

Vrijspraak

Dat resulteerde aanvankelijk in vrijspraak van J. door de rechtbank. Een NFI-deskundige beweerde tijdens eerdere rechtszittingen dat het meisje rond het tijdstip van haar dood – 01.20 uur in de nacht van 7 op 8 juni – zelf over de balustrade van de flat kon zijn gestapt.

Maar Dick Gosewehr en Harrie Timmerman hadden die mogelijkheid uiteraard uitgesloten: “Natuurlijk kan een kind in theorie zelf over een balustrade heen komen”, aldus Dick. “Maar gezien de omstandigheden was dat hier volstrekt onmogelijk. De flatwoning van J. was namelijk hermetisch afgesloten en Sharleyne had geen sleutel van de voordeur.”

Oud-rechercheur Dick Gosewehr.

Een raam van het kinderkamertje stond open, J. heeft daarmee ongetwijfeld in scene willen zetten dat haar dochter zelf vanuit het raam op de galerij is geklommen. Volgens de vrouw was het venster die nacht open omdat het zo warm was. In werkelijkheid was het in de nacht van 7 op 8 juni eerder koud en dat maakt het zeer onwaarschijnlijk dat het raam rond het tijdstip van Sharleyne’s dood echt open was.

Poppenhuis

“Het was die nacht hooguit een graad of zes, zeven”, vervolgt Dick. “In de kamer van Sharleyne stond onder het geopende raam een poppenhuis, alsof het meisje dat als opstapje had gebruikt. Maar nooit is geprobeerd wat er zou gebeuren wanneer een kind van de leeftijd van Sharleyne daar op zou stappen. Ik denk dat alles dan zou zijn omgevallen. Met een reconstructie hadden we dat zeker geweten. De politie heeft er simpelweg nooit naar gekeken.”

Tijdens het sporenonderzoek op het raamkozijn en de vensterbank werden nergens sporen van het meisje aangetroffen. “Ook dat was uiteraard meer dan vreemd”, vervolgt Dick. “Ik heb gedurende mijn werkzame leven als politieman heel wat inbraken onderzocht waarbij was ingeklommen. Bijna altijd vond je wel greepsporen op het hout. Het was naar mijn mening onmogelijk dat Sharleyne door het raam uit haar kamer is gestapt, zonder daarbij sporen op het houtwerk te hebben achtergelaten.”

Pootjes

De enige sporen die door de politie werden aangetroffen, waren afdrukken van de pootjes van de kat. Zodoende resteerde maar één mogelijkheid: Sharleyne werd door haar moeder uit de woning op de galerij gebracht. Twee aangetroffen afdrukken op de galerijbalustrade, zo’n veertig centimeter van elkaar, wezen volgens Dick en Harrie uit dat J. haar kind vervolgens over de flatreling naar beneden smeet. Ze liet daarbij twee armafdrukken op de balustrade achter.

Dat scenario komt volledig overeen met de waarneming van twee getuigen, stelden de twee voormalige politiedeskundigen vast. Buurmannen die de doffe klap van het vallende lichaampje hoorden en direct omhoog keken. Zij ontwaarden daarbij Helene J. die over de balustrade vanaf tien hoog bij haar woning naar beneden keek. De vrouw trok verschrikt haar hoofd terug toen zij de getuigen opmerkte.

Verklaring

Juist die verklaring van de bovenbuurman is nu door het gerechtshof uitermate serieus genomen en van doorslaggevende waarde voor het arrest. Slaapwandelen en zelfmoord door Sharleyne heeft het hof weggezet als praktisch onmogelijk.

Eindelijk ‘some common sense’. Beter later dan nooit.

Voor de vader van Sharleyne is het alsof er een loden last van zijn schouders valt. “Vanaf het moment dat het OM in eerste aanleg het onderzoek onterecht had gesloten, zijn wij met het werk belast geweest dat politie en justitie hadden moeten doen”, zei hij vandaag. “Een hels karwei en het laatste waar je als nabestaande mee belast zou moeten worden.”

Opengebroken

Volgens Victor Remouchamps is de zaak pas opengebroken toen hij de juiste experts had gevonden. Oud-rechercheur Dick Gosewehr en oud-politiepsycholoog Harrie Timmerman zijn dan bij uitstek de namen die wat mij betreft genoemd dienen te worden.

Victor: “We kregen het onderzoek naar de dood van mijn dochtertje er weer mee heropend. Het kwam tot vervolging en nu ook tot veroordeling van de dader. Dat alles geeft wel aan hoezeer politie en OM hebben geblunderd. Het leed waarmee wij door deze instanties zijn opgezadeld, is met geen pen te beschrijven. Zoiets mag in Nederland nooit meer voorkomen.”

Ik zou voor Victor en de nagedachtenis van zijn arme dochter hopen dat dat zo was. Maar ik vrees het ergste…

Steun de website Femke Fataal

Vond je dit een goed artikel? Laat dan je waardering blijken met een kleine bijdrage. Je kunt me ook met een vaste, maandelijkse bijdrage steunen. Dan kan ik onderzoek doen en schrijven en kun jij mijn verhalen blijven lezen. Dankjewel!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.